maandag 26 juni 2017

Schemerzone - Hilde Vandermeeren





Titel: Schemerzone

Auteur: Hilde Vandermeeren

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Q

Aantal pagina's: 299






Korte inhoud:
Kate werkt als verpleegkundige in een Londense privékliniek. Ze komt erachter dat ze narcolepsie heeft, waardoor ze onverwacht een slaapaanval kan krijgen en last heeft van nachtmerries die niet van de werkelijkheid te onderscheiden zijn. Om haar baan niet te verliezen verzwijgt ze haar aandoening voor haar collega’s. De kliniek waar ze werkt beslaat twee verdiepingen, maar er is nog een derde etage die verbouwd wordt. Bekende personen kunnen die afhuren voor een discrete behandeling buiten de schijnwerpers. De negenjarige dochter van een glamourkoppel komt op die afdeling terecht.
Door een voorval in de kliniek krijgt Kate de sensatiepers achter zich aan. Maar niet alleen de sensatiepers – ook iemand anders. Iemand die niet wil dat de waarheid aan het licht komt.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Schemerzone is de vijfde thriller van Hilde Vandermeeren. Ik las reeds Als alles duister wordt, De toeschouwers, Stille grond en Scorpio.

Kate is verpleegkundige en werkt in een privékliniek in Londen. Ze is vaak moe en valt vaak neer (maar ze verliest het bewustzijn niet), waardoor ze een bezoekje brengt aan een arts. Er wordt narcolepsie gediagnosticeerd. Ze zwijgt hierover in alle talen tegenover haar collega's en directeur. De kliniek heeft twee verdiepingen, maar omwille van financiële noodzaak wordt er een derde verdieping gebouwd. Op deze verdieping kunnen bekende mensen hun behandeling krijgen. Kate wordt één van de verpleegkundigen op deze verdieping. Op een dag wordt de dochter van een bekend koppel opgenomen. Dan gebeurt er iets waardoor het leven van Kate helemaal op zijn kop staat en ... in de boekjes...

Het verhaal heeft korte hoofdstukken. Zoals reeds geweten houd ik van korte hoofdstukken. Af en toe zijn er hoofdstukken die in het cursief gedrukt zijn. In deze hoofdstukken is de dader aan het woord.

Hilde heeft Londen als setting genomen. Dit kan een slimme zet zijn voor een mogelijke vertaling naar het Engels... Het boek is gewoon internationaler geschreven dan andere boeken.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik ben gaan spieken achteraan en reeds vroeg wist wie de dader was. Aan de ene kant geeft dit een andere dimensie en probeer je de subtiele details (als die er al zijn) mee te pikken. Aan de andere kant is de spanning dan wel een beetje verdwenen, maar voor mij persoonlijk is dat niet erg. Ik heb nog maar eens gemerkt dat Hilde een talent is in schrijven. Als je gewoon het boek leest zoals het hoort (en dus niet ga spieken zoals ik gedaan heb), word je verrast op het einde. Hoe Hilde met simpele woordjes de lezer op het verkeerde been kan zetten, is echt super.

Ik blijf Hilde Vandermeeren één van de beste thrillerschrijvers vinden in het Nederlandstalig gebied. Schemerzone is weer een heel goed boek dat je zeker gelezen moet hebben.

Mijn oordeel:


1/2

zaterdag 24 juni 2017

Lena - Brenda Froyen





Titel: Lena

Auteur: Brenda Froyen

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Manteau

Aantal pagina's: 99






Korte inhoud:
Na Ish Ait Hamou ('Als je iemand verliest die je niet kan verliezen') en Christophe Vekeman ('Gezellig is anders') schrijft Brenda Froyen de nieuwe novelle voor de Te Gek!?-campagne. 'Lena' is haar fictiedebuut. In haar twee vorige non-fictie boeken, 'Kortsluiting in mijn hoofd' en 'Uitgedokterd', schreef Brenda Froyen over haar eigen ervaringen als patiënte in de geestelijke gezondheidszorg. In 'Lena' kruipt ze in de huid van de hulpverlener. Een verkenning van de andere kant, de andere wereld. Al betekent dat niet dat daarmee alle vragen zijn beantwoord...
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Na twee non-fictieboeken, Kortsluiting in mijn hoofd en Uitgedokterd, komt Brenda Froyen met een fictieboek. Lena is geschreven voor de Te Gek!?-campagne, om psychische problemen bekend te maken bij het grote publiek. Aangezien Brenda zelf kampte met psychische problemen, waarover ze uitgebreid schreef in haar non-fictieboeken, was ze de ideale kandidaat-auteur voor dit boekje.

In dit boek kruipt Brenda in de huid van de zorgverlener. De andere kant dus waar ze ooit zelf vertoefde. Lena is een verpleegkundige in een psychiatrisch centrum. Tijdens één van haar eerste werkweken wordt Christophe binnengebracht. Haar collega's kennen hem al, aangezien hij een tienbeurtenkaart lijkt te hebben op de afdeling. Hij noemt zichzelf 'De Messias'. Na enkele weken wordt Christophe ontslagen en Lena vraagt zich af hoe het met hem gaat. Ze hoort niets meer van hem totdat ze een brief van hem krijgt...

Het verhaal is eigenlijk in te delen in drie delen. In het eerste (kortere) deel krijgt Lena de brief van Christophe. In het tweede (lange) deel is er een soort van flashback waarin we te lezen krijgen wie Christophe is en wat er in tussentijd gebeurde. In het derde (terug korte) deel gaan we terug naar het heden en lezen ook wij de brief die Lena kreeg.

In het verhaal maakt Brenda duidelijk wat zij als goede geestelijke gezondheidszorg ziet. Voorbeelden hiervan zijn: niet meteen isoleercel, maar eerst praten met de patiënt en niet meteen de patiënt volstoppen met medicatie. Het is weliswaar redelijk subtiel aangebracht, en als je de vorige boeken van Brenda niet gelezen heb, zou je het zelfs niet beseffen.

Ik vond het een goed boekje. Eigenlijk iets te kort, want ik zou nog wel meer willen lezen van Lena... :-)

Mijn oordeel:

donderdag 22 juni 2017

Tom Boonen: het officiële huldeboek - Tom Boonen





Titel: Tom Boonen: het officiële huldeboek

Auteur: Tom Boonen

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

Aantal pagina's: 189






Korte inhoud:
9 april 2017 betekende het einde van een tijdperk. Die dag reed Tom Boonen zijn allerlaatste koers en ging hij op zoek naar een vijfde zege in Parijs-Roubaix.

Meer dan tien jaar was Tornado Tom de beste klassieke wielrenner van de wereld. Hij won veel (4xParijs-Roubaix, 3xRonde van Vlaanderen, 5xE3 Prijs Harelbeke, wereldkampioen, groene trui Tour enz.) en hij won vaak met
bravoure.

De Bom van Balen bereikte al die jaren in Vlaanderen een populariteit die alleen voor de allergrootsten is weggelegd.

Voor dit officiële huldeboek bij het einde van zijn loopbaan praatte Tom Boonen urenlang en zonder enig blad voor de mond. Boonen spreekt zoals hij rijdt: rechtdoor en met panache.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Ongeveer tweeënhalve maand geleden nam Tom Boonen afscheid van het wielrennen als coureur. Zijn lievelingswedstrijd Parijs-Roubaix werd zijn laatste "officiële" wedstrijd. De Tom says thanks-wedstrijd een weekje later aan het Zilvermeer in Mol reken ik niet mee. Tom hoopte nog een keer de winst binnen te halen, maar die ging naar die andere Belg, Greg Van Avermaet.

In dit boek blikt Tom terug op zijn carrière. Vanaf het prille begin op de driewieler in de tuin tot de eerste koers als jonge knaap tot het einde van zijn wielercarrière. Alles komt aan bod, aangevuld met ontelbare foto's. De echte dieptepunten, zoals zijn cocaïnegebruik (buiten competitie) in 2008, komen niet aan bod. Hij vertelt daarnaast eerlijk over de collega-coureurs in het peloton en zijn band met hen. Zo is Lance Armstrong niet meteen zijn beste vriend en dat vertelt hij ook. Hij schuwt er zich niet voor om de organisaties duidelijk te maken dat hun organisatie soms op niets trekt, en dan heeft hij het vooral op de veiligheid van de renners. Als Tom zelf al zegt dat hij zich veiliger voelt in een koersauto dan op een koersfiets, besef je ook dat het wielrennen veel gevaren inhoudt. Het vraagt toch wel een goed reactievermogen en stuurkunsten om je recht te houden in zo'n peloton.

Ik vond het een interessant boek om te lezen. Het wordt tijd dat Vive le vélo terug begint en hopelijk is Tom één van de gasten... Zou toch leuk zijn... ;-)

Mijn oordeel:


maandag 19 juni 2017

Powerbody - Claudia Van Avermaet





Titel: Powerbody

Auteur: Claudia Van Avermaet

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Lannoo

Aantal pagina's: 217






Korte inhoud:
Claudia Van Avermaet verklapt je haar persoonlijke Power plan om strakker en energieker in je vel te zitten. Onmisbaar is het Power oefenschema met verfrissende work-outs (fietsen, wandelen, stretching, yoga) en lekkere recepten (ontbijt, lunch, avondeten en tussendoortjes). Dit programma van 7 weken is pure fun en voor iedereen haalbaar. Claudia toont meer dan 80 verschillende sportoefeningen en presenteert superlekkere gerechten met natuurlijke ingrediënten. Ook broer Greg Van Avermaet is fan!
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Begin dit jaar las ik Power van Claudia Van Avermaet. Voor diegenen die het nog niet weten: Claudia is de zus van Greg Van Avermaet (aka Olympisch kampioen wielrennen 2016, winnaar Parijs-Roubaix 2017 en nog zovele triomftochten). Greg heeft ook enkele bijdragen geleverd aan het boek.

Het boek heeft vier grote hoofdstukken:

  • Power en fit: in dit hoofdstuk geeft ze een 7 weken-plan om terug fit te worden. Ze doet dit in 7 stappen. Daarnaast is er ook een 7-weken voedingsschema te vinden in dit hoofdstuk.
  • Food: Claudia deelt enkele recepten mee die lekker, gezond en vol power zitten. 
  • Mind: Claudia is een grote liefhebber van yoga. Yoga werkt ook in op de mind en dat vertelt ze maar al te graag in dit hoofdstuk. Daarnaast geeft ze ook tips om menstruatieklachten en menopauzeklachten op een natuurlijke manier te bestrijden en om lekker te kunnen slapen. 
  • Body: Een gezonde levensstijl zonder bewegen kan niet. In dit hoofdstuk geeft ze workouts mee om een fitter lichaam te krijgen. Het zijn allemaal yogahoudingen, maar je zult versteld staan van de gelijkenis met andere workouts (die op Youtube massaal te vinden zijn, maar niet als "yoga" worden bestempeld). 

Ik wil wel eventjes aandacht besteden aan het hoofdstuk Food. Ik heb al ontelbare boeken gelezen over gezonde levensstijl die boordevol gezonde recepten staan. Ik heb al gewoon heel veel kookboeken ingekeken. Dit is het eerste boek waarbij ik meerdere recepten "haalbaar" vind voor mij. Geen ingrediënten die je maar één keer gebruikt en dan in de kast staan te vervallen, gemakkelijke bereidingen, en nog gezond ook. Het is Claudia gelukt om mij een lange tijd doorheen de recepten te bladeren... Heen en terug en nog een keer en dan te bedenken wat ik allemaal kan maken. Niemand is daar eerder in geslaagd.

Ik vond het een zeer goed boek. Ik heb het ontleend uit de bib, maar de kans is groot dat ik het boek aankoop (of op een kerstlijstje zet).

Mijn oordeel:


1/2

zaterdag 17 juni 2017

Altijd energie - Saartje Vandendriessche





Titel: Altijd energie

Auteur: Saartje Vandendriessche

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

Aantal pagina's: 174






Korte inhoud:
"Ik was 40 en ik merkte dat ik 's morgens vaak zonder energie wakker werd en de vermoeidheid mij de rest van de dag in haar greep hield." VRT-reporter en -presentatrice Saartje Vandendriessche wilde van die vermoeidheid af, wilde weer bruisen van dynamiek en levenslust.

Ze ging op zoek naar de oorzaken van haar energietekort en naar alle mogelijke manieren om je energie weer te herwinnen, om nooit meer moe te zijn. Te beginnen met de basics: voeding, bewegen, rusten en positief denken. Maar haar zoektocht ging verder en dieper, naar de zin en onzin van mindfulness en yoga, van ontgiften en koude douches, van shiatsu en acupunctuur en zoveel meer. Ze testte zelf elk van die methodes uit en ging ook te rade bij dokter Maarten Meirhaeghe (van wielerploeg Lotto-Soudal) die tekst en uitleg en wetenschappelijke duiding geeft.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
In april (her)las ik nog het vorige boek, Het vrouwelijk verzet, van Saartje Vandendriessche, dat ze samen met Kristien Laeveren schreef. Rond die tijd bracht ze dit boek uit.

Saartje Vandendriessche kampte al enkele jaren met vermoeidheid. Het was zelfs zo erg dat ze gewoon in slaap kon vallen aan haar bureau. Wanneer ze ook nog geheugenverlies kreeg, dacht ze meteen het ergste: ze heeft alzheimer. Goede vriend en dokter Maarten Meirhaeghe stelde haar meteen gerust. Ze had gewoon energietekort. Tijd voor Saartje om de zoektocht naar de oorzaak van haar energietekort aan te pakken en om terug met veel energie door het leven te huppelen.

De drie basiselementen is gezonde voeding, voldoende beweging (en voldoende rust) en positief denken. Dit zijn dan ook de drie eerste hoofdstukken waar ze heel veel aandacht aan besteed. In het volgende hoofdstuk keert ze eventjes terug naar de rubriek Nooit meer moe uit het Eén-programma 1000 zonnen. Daar onderging ze andere mogelijke geneeswijzen, zoals yoga, koude douches nemen, ... maar legt ze ook mogelijke gevaren (zoals gif en straling) uit. Op het einde van het boek gaat ze naar de alternatieve geneeswijzen, zoals healing of shiatsu.

In het boek lezen we ook de wetenschappelijke uitleg van dokter Meirhaeghe. Hij is sportdokter voor de wielerploeg Lotto-Soudal en voor de voetbalploeg Zulte-Waregem. Hij weerlegt sommige zaken ook vanuit de wetenschappelijk hoek, aangezien er nog niet voldoende studies zijn geweest.

De schrijfstijl is vlot en aangenaam. Ik had het boek dan ook in twee dagen uit.

Ik vond het een prima en interessant boek, maar ik heb al betere boeken gelezen in deze categorie.

Mijn oordeel:

donderdag 15 juni 2017

Yoga - 1 jaar later

Vandaag heb ik een persoonlijk bericht. Het heeft niets met boeken, tv of media in het algemeen te maken. Of jawel, onrechtstreeks wel... 

Het begon een jaar geleden met dit boek:


Boost van Goedele Leyssen

Zij zaaide het kiempje bij mij. Het kiempje dat yoga heet. Pas in het najaar schoot het uit de grond en nu is het volop aan het bloeien. :-) 

Er zijn verschillende soorten yoga. Wie herinnert zich de beelden van Karen Damen in het VIJF-programma Perfect tijdens een sessie bikram-yoga? Yoga in een zaal van zo'n 40 °C. Maar er zijn nog heel wat andere soorten yoga. Goedele Leyssen volgt kundalina-yoga. En ik volg yin yoga. Dit is ook de yoga die Eva Daeleman volgt (en doceert in haar yogastudio).

Yin yoga is een extreem rustige vorm van yoga. Je houdt een bepaalde houding zo'n 3 à 5 minuten aan. Soms is dit heel pittig, maar soms ook heel rustgevend. Je hoeft hier niet lenig voor te zijn, dat ben ik ook niet. Het is jouw lichaam, dus JIJ bepaalt jouw grenzen. Als jij zegt dat het genoeg is, is het genoeg en kom je uit de houding. 

Mijn favoriete houdingen zijn: 
(klik op de naam voor een foto van de houding)

Je ligt gewoon op jouw rug, voeten/benen op heupbreedte of matbreedte en armen van je lichaam weg.
Dit is de rusthouding. Bij yin yoga doen we deze houding na elke andere houding om door te voelen en eventjes bij te komen. Op het einde liggen we ook in deze houding voor de meditatie (waar ik altijd balanceer op "wakker zijn" en "slapen").

Je ligt gewoon op jouw rug, met de armen boven jouw hoofd. Dan verplaats je jouw voeten naar bv. rechts en daarna jouw armen naar rechts. Het lijkt nu alsof je een banaan bent.
Afhankelijk naar welke kant (links of rechts) je ligt, werkt dit in op jouw maag (links) of op jouw lever (rechts). Deze houding zuivert jouw organen.

Open bridge
Als je op de link klinkt, zie je een afbeelding van een variatie op de open bridge. Aangezien het bij yin yoga erover gaat om zo weinig mogelijk te werken en zoveel mogelijk hulpmiddelen te gebruiken, doen we dat ook bij deze oefening.

In deze houding lig je neer, plooi je je knieën om het blokje onder je zitvlak te zetten.  Als het blokje goed ligt, strek je je benen terug en leg je je armen boven jouw hoofd. Om helemaal in de houding te komen, leg ik vaak een kussentje op mijn ogen.
Deze houding is een hartopener. Je opent je hart en creëert ruimte in je borst.

Bovenstaande afbeelding is een amateuristische schets. Links zijn de benen, rechts zijn het hoofd en de armen, in het midden is het blokje.


Mijn minst favoriete houdingen:
Uiteraard zijn er ook houdingen waarbij ik spontaan begin te zuchten als de yoga teacher ze aankondigt.
(klik op de naam voor een foto van de houding)

Dit is eigenlijk een houding die we als kinderen ook deden. Althans, ik kon dat vroeger, maar nu totaal niet meer. Sommige mensen kunnen dan ook nog achterover gaan liggen... Ik zal al blij zijn als ik gewoon zou kunnen zitten...

Hurkhouding
Dit lijkt een gemakkelijke houding, maar dat is het totaal niet. Je voeten moeten plat op de grond staan. Ik kan dat niet en verlies ook altijd mijn evenwicht.


Recensies van boeken waarin yoga voorkomt:
Me-time - Martine Prenen
Boost - Goedele Leyssen
Balans - Goedele Leyssen
Yoga met Evy - Evy Gruyaert
Power - Claudia Van Avermaet
De yogaclub - Rain Mitchell
Menopower - Martine Prenen
In bed met Boeddha - Monica Vanleke
Yoga en ik - Nele Van Poucke en Inge Delva
Yoga Feel Good basisboek - Tara Fraser
Het jaar van de hond - Eva Daeleman


Kortom, ik vind yoga zalig! Ik kom er tot rust, maar het is ook af en toe pittig. De ene week lukt een bepaalde houding beter dan de andere week. Op het gebied van gezondheidsvoordelen: ik had de voorbije jaren heel veel last van mijn gewrichten. Mijn linkerarm en -pols begonnen pijn te doen, mijn heupen leken eerder op heupen van een 85-jarige, ... Vanaf dat ik met yoga begonnen ben, is dit echt heel hard geminderd.

In de zomer zijn er zomerlessen. Je volgt geen reeks, maar kan je inschrijven voor losse lessen. Of neem ineens een tienbeurtenkaart (ja, ben schuldig! :-D ). Ik ga dus ook proeven van een andere yogavorm, iets intensiever dan yin yoga, maar ik kijk er enorm naar uit. Het wordt dus een yogazomer! :-)

Dus kort samengevat:
I love yoga!


Bron afbeelding: bol.com

zaterdag 10 juni 2017

Radio Gaga - Joris Hessels & Dominique Van Malder





Titel: Radio Gaga

Auteurs: Joris Hessels & Dominique Van Malder

Uitgavejaar: 2016

Uitgeverij: Manteau

Aantal pagina's: 159






Korte inhoud:
In 'Radio Gaga' trekken de bevriende acteurs Joris Hessels en Dominique Van Malder met hun zelfgebouwde mobiele radiostudio naar verschillende locaties in België om er enkele dagen bijzondere lokale radio te maken. Dat allemaal met één simpele vraag: welk nummer wil je horen?

De vraag ontlokte vaak heel persoonlijke, ontroerende verhalen. Interviews, gesprekken en optredens van plaatselijke bewoners worden afgewisseld met muzikale verzoeken. 'Radio Gaga' gaat op zoek naar nuance, humor en ontroering, en naar de ziel en de soundtrack van een bepaalde plek. Wat is zo uniek aan die biotoop, en wat verbindt de mensen die er leven? De doorleefde pennen van Joris Hessels en Dominique Van Malder worden aangevuld met opmerkelijke beelden van de talentvolle jonge fotograaf Titus Simoens. Het resultaat is een mooie herinnering aan verstilde personages en vergeten plekken in onze samenleving.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Ik moet eerlijk bekennen dat ik maar heel weinig beeldmateriaal van Radio Gaga heb gezien. Dit boek heeft mijn mama cadeau gekregen met de feestdagen en op een dag viel mijn oog er op. Zodoende heb ik het boek er eens bijgenomen en gelezen.

Joris en Dominique trekken met hun Gaga-van (caravan) doorheen Vlaanderen naar speciale gemeenschappen. De plaatsen die ze in het boek bespreken, zijn:

  • Zeepreventorium (De Haan)
  • Linkeroever (Antwerpen)
  • Ruiselede (gevangenis)
  • Benidorm (de Vlaamse stad in Spanje)
  • Coda (Wuustwezel, een palliatief centrum)
  • Meulenberg (een dorp met een criminele reputatie)
  • Markgrave (instelling waar blinden en slechtzienden kunnen verblijven)
  • Abdij van Averbode

Ze vertellen enkele verhalen van gasten in hun Gaga-van, welke liedjes er aangevraagd zijn, maar ook wat er bijvoorbeeld 's nachts gebeurde. Daarnaast zijn alle hoofdstukken voorzien van heel wat foto's.

Ik vond het een interessant boek om te lezen. Ik vind het aan de ene kant wel jammer dat ik amper iets gezien heb van Radio Gaga. Op dit moment is er trouwens op de Nederlandse tv (NPO 3, denk ik) de Nederlandse versie van Radio Gaga bezig. Dit ben ik wel aan het volgen. Vergelijken kan ik niet, maar hier thuis vinden ze de Vlaamse versie in ieder geval beter.

Mijn oordeel: